Programma

Gitarist Wiek Hijmans houdt van bomen, en van taalspelletjes. Zijn nieuwe band heet O Tree, en als je dat omwisselt, klinkt het als ‘trio’. De titels van de elf stukken op het debuutalbum ‘Thy Love Is Endless’ vormen samen de zin ’Thy leaves, they burn in vain, but thy love is endless’. Die taalkronkels, en de kronkels van de boomtakken en -bladeren vinden we ook terug in de muziek. Die gaat langs allerlei sferen en stijlen, van kamermuziekachtig verstild en melodieus via Zappaesque ritmiek naar jazzrock. Het feit dat slagwerker Mees Siderius behalve drums ook vibrafoon speelt, draagt bij aan een bijzonder totaalgeluid. We horen in het repertoire een intrigerend miniatuurtje, een slepende blues, een grappige hoeramelodie en zelfs een koraal dat aan Bach doet denken. Het baswerk van Bart Soeters is waar nodig vet en alert. Hijmans zelf vlamt vaak solistisch, soms met veel sustain, en laat horen dat hij zijn blueschops op orde heeft. De band belooft live ook nog eens visuals en gesproken teksten, dus een boeiende middag is gegarandeerd. Op de site van O Tree is onder meer een live-video te zien

Een project rond de muziek van Jimi Hendrix lijkt makkelijk genoeg te realiseren.  Je voegt een gitarist en/of drummer aan je trio toe, en jammen maar. Dat is nou net niet wat klarinettist Steven Kamperman, (kerk)organist Berry van Berkum en bassist Dion Nijland, alias HOT (Het Orgel Trio) hebben gedaan. Voor hun project Colors of Hendrix voegden ze cellist Pau Sola Masafrets aan hun basisbezetting toe. En met zijn expressieve spel is hij een absolute meerwaarde. Al strijkend gaat hij door de stratosfeer, zoals we dat ook van Hendrix zelf gewend zijn. Maar de Catalaan vormt ook een subtiel strijkerskoppel met Nijland. De hercomposities (zoals de bandleden dat noemen) van alle stukken maken allemaal duidelijk dat het HOT er niet om te doen is om ‘covers’ te spelen. Van elke Hendrix-compositie gebruiken ze brokjes en fragmenten (soms een groove, soms een stuk melodie) om die naar hun eigen hand te zetten. En met het aloude Künckelorgel van de Vermaning als stralend middelpunt gaat het viertal voor een onvergetelijke middag zorgen. Bekijk hier de trailer van het project.

Dit concert wordt georganiseerd in samenwerking met Jazz in de Winkel.

Mike Boddé is een veelzijdig mens. Hij is een cabaretier die ook absurdistische boeken schrijft, en een klassiek bedreven pianist die over serieuze jazz chops beschikt. Als huispianist van het onvolprezen tv-programma Podium Witteman (tegenwoordig Podium Klassiek) weten we waar dat allemaal toe kan leiden. Tegenwoordig trekt hij met zijn jazz-uitspattingen het hele land door met diverse interessante muzikale partners. Voor ons Nieuwjaarsconcert neemt hij daarvoor mondharmonicaspeler Hermine Deurloo mee. Ze begon ooit als saxofonist (onder meer in het Willem Breuker Kollektief), maar ontdekte al snel dat haar grote liefde bij de chromatische mondharmonica lag. Inmiddels is ze de eeuwige vergelijking met Toots Thielemans al ver voorbij, want met haar volstrekt eigen verhaal is ze een veel gevraagde sidewoman, en leidt ze haar eigen projecten. We weten zeker dat dit bijzondere duo het jaar 2027 op hilarische, ontroerende en avontuurlijke wijze zal inluiden.

Het North Sea String Quartet staat bekend om zijn ritmische drive, veelzijdigheid en muzikale nieuwsgierigheid en heeft opgetreden op toonaangevende podia en festivals. Ze hebben samengewerkt met gerenommeerde artiesten als trompettist Ambrose Akinmusire en orkestleider Tijn Wybenga (Brainteaser Orchestra) en zullen volgend jaar juni een nieuwe compositie van de wereldberoemde gitarist Steve Vai (o.a. bekend als gitarist bij Frank Zappa) in première brengen.

Het nieuwste project van het kwartet, ZONAR (2026, Happy Seal Records), tilt hun geluid naar een hoger niveau door het akoestische strijkkwartet onder te dompelen in de klankwerelden van elektronische muziek. Door middel van onconventionele technieken, geprepareerde instrumenten en collectieve compositie verkennen ze de texturen van dance, ambient en experimentele muziek, terwijl ze trouw blijven aan het akoestische strijkkwartet. Met ZONAR creëert NSSQ meeslepende, hedendaagse muziek die zowel het lichaam als de verbeelding aanspreekt. Het ensemble bestaat uit: George Dumitriu (viool, altviool), Pablo Rodríguez (viool), Yanna Pelser (altviool) en Thomas van Geelen (cello). Bekijk hier een promofilmpje over de groep.

In maart 2027 is het tien jaar geleden dat een van de aartsvaders van de Nederlandse geïmproviseerde muziek overleed. Misha Mengelberg stond zestig jaar geleden, in 1967, met drummer Han Bennink aan de wieg van de Instant Composers Pool. En in die jaren is het ICP Orchestra een instituut van formaat geworden, met de geboren Zaankanter nog steeds achter de trommels. Bovendien is hij ook nog steeds actief als beeldend kunstenaar, met een uiterst herkenbaar oeuvre. Bij het concert worden wat werken tentoongesteld, die ook te koop zijn. Grijpt uw kansen!

Het orkest moest het na diens overlijden ruim drie jaar zonder cellist Tristan Honsinger stellen, maar voor hem is nu een waardige opvolger gevonden in de vorm van Harald Austbø. Behalve een virtuoze instrumentalist is hij ook nog eens acteur, dus dat zal voor de nodige (absurdistische) theatrale momenten gaan zorgen, zoals we die ook van zijn voorganger kenden. Het orkest switcht nog altijd tussen uitgeschreven materiaal (veel composities van Mengelberg, maar ook van jazzhelden als Thelonious Monk, Duke Ellington en Herbie Nichols) en improvisaties, en daar ligt de sublieme kracht van het tienkoppige ensemble. Naast de genoemde muzikanten hoort u Thomas Heberer (trompet), Michael Moore, Ab Baars, Tobias Delius (rieten), Mary Oliver (viool, altviool), Guus Janssen (piano, orgel) en Ernst Glerum (contrabas).  Het wordt ongetwijfeld een memorabele middag, dus zorg dat u erbij bent. Zie hier het ICP Orchestra met De Linker Schoen, De Rechter Schoen, een compositie van Ernst Glerum.

Dit concert is geadopteerd door Jan en Corrie de Bruin

Jazzmusici grijpen graag terug op materiaal uit de populaire muziek. Dat begon al in de jaren 40 toen het repertoire uit Broadway-musicals geplunderd  werd en tot standards gebombardeerd. Maar ook lang daarna was men in de jazz niet vies van een liedje van The Beatles of zelfs Abba.

Toch zijn er niet veel muzikanten die zich projectmatig toeleggen op het werk van één popauteur. Saxofonist Jasper Blom is nu een van die uitzonderingen, want met zijn trio met bassist Sean Fasciani en drummer Felix Schlarmann heeft hij zich gestort op het oeuvre van Stevie Wonder in het project WonderYears.

Het is het trio er zeker niet om te doen de nummers van de Amerikaan zo getrouw mogelijk na te spelen. Een zanger of akkoordinstrument ontbreekt daarom ook. Blom, Fasciani en Schlarmann gaan vrijelijk aan de slag met het melodische en ritmische materiaal. Zo horen we de thema’s soms pas in de loop van een stuk in brokjes en stukjes tot ons komen. Soms is er funky feel, die zo kenmerkend is voor het repertoire, maar een balladgevoel wordt ook niet geschuwd. Zo valt er bij WonderYears heel wat te genieten, zowel voor jazzliefhebbers als Stevie Wonderfans.

Dit concert wordt georganiseerd in samenwerking met Jazz in de Winkel.

Twee uitzonderlijke muzikale ontmoetingen, één middag: een concert waarin lyriek, improvisatie en verbeeldingskracht centraal staan. Beide duo’s brengen een intieme, avontuurlijke en grensverleggende muzikale reis die het publiek meevoert van subtiele poëzie tot meeslepende improvisatie.

Zangeres Kristina Fuchs en pianist Jeroen van Vliet brengen al jaren een betoverende samensmelting van stem, piano, elektronica en poëzie. In mei 2025 kwam hun duo-album Life, You Are Beautiful uit bij Trytone. Hun muziek beweegt zich tussen moderne jazz, wereldmuziek en literatuur, compositie en improvisatie, met teksten van onder anderen Wisława Szymborska, Charlotte Brontë en Langston Hughes.

De jonge Letse gitariste Ella Zirina en pianist Wolfert Brederode vonden begin 2025 een natuurlijke  muzikale klik. Beiden delen een klassieke achtergrond en een fascinatie voor jazz, folk en eigentijdse klanken. Hun samenspel is verfijnd en avontuurlijk, waarbij gitaar en piano soms versmelten tot één instrument. Zij creëren poëtische klankwerelden, waar compositie in improvisatie in elkaar overvloeien.

Saxofonist Mete Erker is zo’n veelgevraagde sideman (Linden, Corrie van Binsbergen Playstation, Artvark) dat hij er amper aan toekwam om er een eigen groep op na te houden. Toch heeft hij stiekem al enige jaren een avontuurlijk trio met de jonge muzikanten Tijs Klaassen (bas) en Wouter  Kühne (drums). Met toevoeging van pianist Floris Kappeyne maakt hij het bejubelde dubbelalbum Tilburg Noord, naar de wijk van de Brabantse industriestad waar hij opgroeide. Dat zet meteen de toon voor zijn composities, want die getuigen van een eigenzinnige, rauwe schoonheid. Hij weet ermee de ziel te vangen van de musici die hem inspireerden om jazz te gaan maken: bassist Charlie Haden en de saxofonisten Albert Ayler en Archie Shepp. Die ongefilterde grotestadsmuziek past ook zeker bij de sfeer van Zaanstad, en het gaat ongetwijfeld een mooie middag opleveren. Hier is de groep te horen bij een concert in het Bimhuis.